Spotkanie „Henio w naszych wspomnieniach” poświęcone Henrykowi Lehnertowi

21 maja 2026 roku o godz. 17.00 zapraszamy do Osiedlowego Domu Kultury Zasole na spotkanie pt.„Henio w naszych wspomnieniach” poświęcone Henrykowi Lehnertowi, który jest patronem 2026 roku w Oświęcimiu. Gośćmi spotkania będą Wiesława Lehnert, Wojciech Wikarek i Bartosz Gajda. W trakcie spotkania  trwać będzie happening artystyczny rzeźbiarza Jarosława Jasinskiego – pokaz rzeźbienia w glinie popiersia Henryka Lehnerta.

Henryk Lehnert to dziś jedna z najciekawszych postaci amatorskiego i nieprofesjonalnego świata filmowego. Już jako nastolatek zainteresował się fotografią, w późniejszym czasie, gdy stateczny obraz przestał mu wystarczać zajął się filmem. Zapraszamy na spotkanie wokół wspomnień, filmowych i klubowych historii, ale również chwil z życia zapisanych w pamięci jego żony – Wiesławy Lehnert.

Henryk Lehnert (1934-2006)
Utytułowany filmowiec z Amatorskiego Klubu Filmowego „Chemik” działającego w Oświęcimskim Centrum Kultury – w 1997 roku został uhonorowany wpisem do Księgi Rekordów Guinnessa za największą ilość zrealizowanych filmów i zdobytych nagród filmowych. Henryk Lehnert pojawiał się zawsze tam, gdzie działo się coś ważnego. Rejestrował na taśmie filmowej ważne momenty z życia Oświęcimia i ziemi oświęcimskiej. Z kamerą na ramieniu poruszał się pomiędzy ludźmi, tworząc kroniki filmowe, dokumenty, reportaże i filmy krótkometrażowe, w których również czasami brał udział.

Uczył trudnej sztuki filmowania. W Amatorskim Klubie Filmowym „Chemik” w Oświęcimskim Centrum Kultury spotykał się z młodymi ludźmi zafascynowanymi, jak on sam, kinem niezależnym i artystycznym. ieloletnia działalność filmowa pozwoliła Henrykowi Lehnertowi na opracowanie specyficznej techniki filmowania nazwanej „szkołą Lehnerta”, która była przedmiotem nauki studentów w Łódzkiej Szkole Filmowej.

Henryk Lehnert przez 40 lat zrealizował 388 filmów, które prezentowane na 293 przeglądach, konkursach i festiwalach w Polsce i za granicą (m.in. w 24 krajach Europy, Kanadzie, USA, Australii, Iranie, Japonii) zdobyły 406 nagród. W 1997 roku został uhonorowany wpisem do Księgi Rekordów Guinnessa za największą ilość zrealizowanych filmów i zdobytych nagród filmowych.

Jarosław Jasinski

Jarosław Jasinski swoje dzieła rzeźbiarskie tworzy z gliny na ulicach, placach miast w Polsce i za granicą. Specjalizuje się w tworzeniu portretów, popiersi znanych osób z historii, ale również portretuje całkiem przypadkowych ludzi. Nieustannie zaprasza do tworzenia dzieł każdego chętnego, który chce osobiście doświadczyć tej formy sztuki.

Tak rzeźbiarz opowiada o swojej twórczości:

„Moja sztuka powstaje z ciekawości do świata. Ulica, rynek miasta, skwer to miejsca tętniące życiem. Tam  mijają się przechodnie zmierzający w swoim kierunku. Moja sztuka ich zatrzymuje, skłania do refleksji… Rzeźba jest tylko częścią mojej sztuki. Wówczas jestem ja, ludzie którzy mi pomagają i widzowie. To taka interakcja. Dzielę się swoją pasją , przy okazji pomagam innym odkryć własne możliwości, nie tylko plastyczne . Każdy ma potencjał, energię i predyspozycje o których wie, ale często brakuje odwagi czy chęci aby je wykorzystać. Od postaci historycznych, które rzeźbię, także wiele się uczę i czerpię.
Np. wspomnianą już odwagę i chęć do działania. Ktoś kiedyś powiedział, że przykład należy brać od najlepszych. Przez sztukę też prowadzi do nich droga… I ja to pokazuję.

Trudno mi sobie wyobrazić mój świat bez sztuki”.

Prace rzeźbiarza znajdują się m.in.: w irańskim muzeum w Shiraz (popiersie poety perskiego Hafeza), w Bordeaux we Francji (popiersie francuskiego adwokata, broniącego praw najbiedniejszych Ludovica Trarieux) czy w Niemczech (popiersie Maxa Ernsta niemieckiego malarza surrealisty znajduje się w Urzędzie Miasta Bruhl, w jego rodzinnym mieście, popiersia w zamkach: w pałacu Benrath Düsseldorfie, w zamku Augustusburg
w miejscowości Bruhl, pałac Friedrichsthal w miejscowości Gotha. Swoje prace Jarosław Jasiński prezentował także na wystawach we Francji i w Hiszpanii.

Wojciech Wikarek – filmowiec amator. W latach 1980-2014 pracownik Kopalni „Piast”
w Bieruniu. Jako pracownik kopalni odpowiedzialny za dokumentację filmową i fotograficzną założył Klub Realizatorów Wideo. Filmy te wyświetlane były na najważniejszych festiwalach filmów amatorskich i zdobywały tam najwyższe nagrody. W swoich filmach dotyka istotnych kwestii historycznych, jednak szczególnie bliskie pozostało górnictwo i reportaże kulturowo związane z regionem i powiatem bieruńsko-lędzińskim. Najważniejsze filmy to zrealizowany w 2015 roku dokument poświęcony ojcu pt. „Irek” i „Najdłuższa szychta” (2006), historia dwutygodniowego strajku kopalni Piast w Bieruniu. Zdobył 163 nagrody za 25 zrealizowanych filmów – w tym dwukrotnie złoty medal Światowej Federacji Filmu Niezależnego Unica” za całokształt twórczości. Jako jedyny filmowiec zdobył 3-krotnie Grand Prix na najstarszym w Polsce festiwalu OKFA.

Bartosz Gajda – od 1998 członek Amatorskiego Klubu Filmowego „Chemik” w Oświęcimiu. Reżyser 18 filmów autorskich, zdobywca wielu nagród na festiwalach krajowych i zagranicznych, współtwórca kilkudziesięciu filmów klubowych. Absolwent Studium Realizacji Telewizyjnej w Poznaniu na kierunku operator kamery i reżyser montażu. Od 2008 instruktor filmowy oraz realizator filmowy w Oświęcimskim Centrum Kultury. Współorganizator Międzynarodowego Festiwalu Filmów Nieprofesjonalnych „Kochać człowieka” w Oświęcimiu oraz projektu „Odczarowany Oświęcim” Członek Zarządu Federacji Niezależnych Twórców Filmowych w latach 2008 – 2025.Współorganizator światowego festiwalu filmów amatorskich „UNICA” w Poznaniu w 2024.

Serdecznie zapraszamy!